|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||
|
سقوط يكي از اطرافيان من مردم را به سه دسته تقسيم ميكرد: كساني كه ترجيح ميدهند هيچ گونه سر نهان نداشته باشند تا اينكه مجبور شوند دروغ بگويند, كساني كه دروغ گفتن را به اين ترجيح ميهند كه هيچگونه سر نهان نداشته باشند و كساني كه دروغ و سر نهان هر دو را دوست ميدارند. وانگهي چه اهميتي دارد؟ آيا دروغ سرانجام انسان را به راه حقيقت نميكشاند؟ و داستانهاي من, خواه راست و خواه دروغ, آيا همه به يك سرانجام نميرسند و آيا همه آنها معناي واحدي ندارند؟ پس چه باك كه راست يا ناراست باشند اگر چنانچه در هر دو مورد بر آنچه من بودهام و بر آنچه من هستم دلالت كنند؟ گاه تشخيص باطن كسي كه دروغ ميگويد از كسي كه راست ميگويد آسانتر است. حقيقت همچون روشنايي چشم را كور ميكند. دروغ, برعكس, همچون آفتابي كه در حال برخاستن يا فروخفتن است به همه چيز جلوه ميبخشد.
از وبلاگ قديمیيه مهرآوا: میبينی اين بخار دور کپسول را؟ وقتی گاز با فشار از آن خارج و به داخل بادکنک میرود کپسول شديدا سرد میشود. بيا. همهاش را استنشاق کن. به ساعتت نگاه کن و حداقل يک دقيقه آن را در ريهات نگهدار. بعد پرستار را خبر کن. [صدای موتور هواپيما، صدای جت، صدای شاتل، صدای هواپيما، صدای موتور تاکسی] میبينم که گرينکارتتونو گرفتيد. اين ساعت که دستتونه چقدر ارزون و قديمیيه! حتی پاکستانیها و هندیهای اينجا هم ساعتهای شيکتری دارند. [صدای تصادف... صدای باد که در گوشت میپيچد] هميشه میانديشيدم که مثلا ماندن زير آوار زلزله يا کشته شدن در سانحهی هوايی فقط برای ديگران اتفاق میافتد. حال بهخاطر شوخیيه يک همکار احمق، شش طبقهی ديگر تا متلاشی شدن مغزم فاصله دارم. آها... ديدمش، پس ساعتم را روی داربست جای گذاشته بودم. میدانستم کسی آنرا برنداشته. میدانستم.
بالهاي شكسته زيبايي رازي است كه جانهايمان آن را ميفهمند و به آن شادمان ميشوند و با تاثيرات آن رشد مييابند. اما انديشههاي ما در برابرش سرگشته ميمانند و تلاش ميكنند كه محدودش سازند و در قالب الفاظش در آورند, اما نميتوانند. او سيالي است كه از چشم ميهراسد و بين عواطف نظارهگر و حقيقت نظاره شده موج ميزند.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
دونه
دونه
اين پاورد بای
فلان يعنی چی؟ داداش بردار اينو. ممکنه يه عده فکر کنن خيلی
با کلاسی. ولی يه عده هم فکر میکنن که مثل رانندههای عزيز
ولی
آنروز که چتر مرا
برداشتی و مجبور شدم تا پارکينگ زير باران خيس شوم، چيزی نگفتم.
وقتی گفتی دکتر هستی و من ساده هم باور کردم و آرنجم را دادم تا
فشارم را بگيری، اما بازويم را به لولهی شوفاژ بستی و رفتی، و
تا فردايش نيامدی، بماند که دوستدخترم را هم قاپ زدی همان شب،
چيزی نگفتم. روزی که من و خانوادهام را به تايلند بردی تا مثلا
به کانادا بفرستی، اما همهی هستیيه مارا بالا کشيدی و دستاز
پا درازتر برگشتيم. باز هم چيزی نگفتم. برادر عزيزتر از جانم
را جلوی چشمانمان از [...] دار زدی، تازه پول طنابش را هم سر
ماه با خرج خانه حساب کردی، لب به اعتراض نگشودم. حالا هم رفتی
و دوستدخترت را آوردهای، دوستدختر که چه عرض کنم، بگو [...]
خانوم، اتاق مرا هم از صبح اشغال کردهای، که حالا اينها مهم
نيست، ديگر عادت کردهام به اين بیمهریها، اما حالا میگويی
چرا برايتان عذا درست نکردهام؟ خيلی رو داری بهخدا! من ديگر
ساکت نمیمانم. من میروم. اصرار هم نکن چون امکان ندارد بمانم.
خداحافظ... من رفتم... کاری نداری؟... با تو ام... رفتما!...
بهخدا اگر بروم هرگز بر نمیگردم...
من از
آن دسته افراد بیعرضه هستم که جرات حرف و انتقاد صريح ندارند.
فقط بلدم دوپهلو حرف بزنم مبادا فردا مشکلی پيش أيد و دشمنی
پيدا کنم و اينها. از آنجور آدمها
